چاپ کردن این صفحه

درمان زخم دهانه رحم

این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

دهانه رحم محلی مابین رحم و واژن است که در پایین‌ترین نقطه رحم و در بالاترین نقطه واژن قرار گرفته است. زمانی که مخاط صورتی رنگ داخل گردنه رحم به بافت مخملی و قرمز تغییر پیدا کند، به آن زخم دهانه رحم گفته می‌شود.
(غالبا این قرمزی زمانی رخ می‌دهد که لایه داخلی دهانه رحم، تا بیرون آن کشیده شود)، اما اصطلاح زخم که به این عارضه اطلاق می‌شود، یک اصطلاح کاملا عامیانه و غیر علمی است.انتهای واژن، توسط گردن رحم (دهانه ی رحم یا سرویکس ) به جسم رحم راه دارد. در نتیجه در معاینات زنان با اسپکلوم،  بخش بیرونی آن کاملا قابل مشاهده و ارزیابی است. هم چنین هنگام نزدیکی، آلت با قسمت بیرونی دهانه رحم برخورد می کند. زخم دهانه رحم یک بیماری به حساب نمی آید. بیشتر خانم ها تا زمانی که آزمایش انجام ندهند از این مشکل آگاهی پیدا نمی کنند. این مسئله مشکلی جدی برای سلامتی ایجاد نمی کند. اگر باردار هستید، به جنین آسیبی نمی رسد. در صورتی درمان ضروری می شود که ترشحات شما را آزار دهند یا با رابطه جنسی تداخل داشته باشند.

دهانه ی رحم کجاست؟

انتهای واژن، توسط گردن رحم (دهانه ی رحم یا سرویکس ) به جسم رحم راه دارد. در نتیجه در معاینات زنان با اسپکلوم،  بخش بیرونی آن کاملا قابل مشاهده و ارزیابی است. هم چنین هنگام نزدیکی، آلت با قسمت بیرونی دهانه رحم برخورد می کند.

زخم دهانه رحم چیست؟

دهانه رحم پایین ترین قسمت رحم است و تا واژن ادامه دارد. دهانه رحم همان قسمتی است که خون پریود از طریق آن از رحم خارج می شود. هنگام زایمان، برای خارج شدن بچه و عبور از مجرای تولد، دهانه رحم باز می شود. مانند هر بافت دیگر بدن انسان، دهانه رحم هم به دلایل متعددی ممکن است دچار زخم شود. به زخم دهانه رحم اصطلاحاً سِرویسیت می گویند.

زخم دهانه رحم یا دیسپلازی دهانه رحم به رشد غیر طبیعی سلولهای پیش سرطانی در سطح دهانه رحم یا سرویکس گفته می شود. درجه شدت این بیماری  زخم دهانه ی رحم بستگی به میزان رشد سلولهای غیر طبیعی دارد. دیسپلازی یا زخم دهانه رحم بسته به شدت به دو دسته تقسیم بندی می شود:

علائم زخم دهانه رحم

بعضی از خانمها هنگام زخم دهانه رحم هیچ علایمی ندارند؛ اما گاهی علائم زیر را می توان در زنان مبتلا به زخم دهانه رحم مشاهده کرد:
• خونریزی غیرطبیعی واژن یا لکه بینی
• ترشحات دائمی واژن به رنگ سفید و یا خاکستری که ممکن است بوی نامطبوع داشته باشند.
• درد در ناحیه واژن
• درد در هنگام دخول
• احساس درد در لگن
• کمردرد
• لکه بینی در هنگام رابطه جنسی

هرچه سرویسیت بیشتر شود، زخم دهانه رحم شدیدتر می شود تا جایی که در بعضی موارد موجب زخم باز شود. ترشحات چرکی از نشانه های زخم بسیار شدید دهانه رحم است.

علت زخم دهانه رحم

شایع ترین علت این زخم، عفونت است. عفونتهایی که منجر به زخم دهانه رحم می شوند، ممکن است هنگام رابطه جنسی منتقل شده باشند، اما همیشه دلیل زخم رابطه جنسی بدون محافظت نیست. زخم دهانه رحم یا حاد است و یا مزمن. زخم حاد زمانی است که علایم به صورت ناگهانی خود را نشان دهند ولی علائم زخم مزمن به مدت چند ماه ادامه دارند.
زخم حاد معمولا از طریق عفونتهای ناشی از رابطه جنسی منتقل می شود. مانند:
• تبخال یا تبخال ناحیه تناسلی
• کلامیدیا
• تریکومونا
• سوزاک
عفونتهای ناشی از HPV نیز باعث زخم دهانه رحم میشود که از نشانه های سرطان دهانه رحم و دیسپلازی دهانه رحم است که در صورت عدم درمان ممکن است به سرطان دهانه رحم تبدیل شود.
زخم دهانه رحم همچنین می تواند به دلیل عفونتهای ناشی از عوامل دیگر باشد. مانند:
• حساسیت به اسپرم کشها یا پلاستیک کاندومها
• حساسیت به مواد شیمیایی موجود در تامپون ها
• باکتریهایی که معمولا در واژن قرار دارند.

تشخیص زخم دهانه رحم

تشخیص زخم دهانه رحم
اگر علایم زخم را در خود مشاهده می کنید، برای تشخیص دقیق به پزشک زنان خود مراجعه کنید. ممکن است علایمی که مشاهده می کنید ناشی از مشکلات دیگری در ناحیه واژن یا رحم باشد. همچنین ممکن است پزشک شما در هنگام معاینه ساده ای وجود زخم را تشخیص دهد؛ حتی اگر شما هیچ علائمی نداشته باشید. راههای زیادی برای تشخیص زخم دهانه رحم وجود دارد.

معاینه لگنی

در این روش، پزشک از دستگاهی به نام اسپکولوم برای باز کردن کامل واژن استفاده می کند تا بتواند هر چیز غیر عادی و نابهنجار را در لگن، دهانه رحم و رحم شما شناسایی کند.

اگر زخم دهانه رحم دچار ترشح چرکی و عفونت و یا باعث خونریزی شود، بهتر است با دارو آن را درمان کرد و در صورت جواب ندادن به یک دوره، برای بار دوم از دارو‌های دیگر استفاده شود، تست پاپ اسمیر هم انجام شود و اگر سلول‌های غیر طبیعی دیده شد، اولین اقدام کولپوسکوپی است.

آزمایش پاپ اسمیر

برای انجام آزمایش پاپ اسمیر، پزشک از سلول های واژن و دهانه رحم شما نمونه برداری می کند. سپس به منظور تشخیص موارد غیر عادی، بر روی این سلول ها آزمایشهای مختلف انجام می دهند.

بیوپسی ( بافت برداری ) دهانه رحم

این آزمایش فقط در صورتی انجام میشود که آزمایش پاپ اسمیر شما وجود موارد غیرعادی را تایید کند. برای این آزمایش، که به آن کولپوسکوپی نیز می گویند، پزشک یک اسپکولوم ( وسیله ای برای باز نگه داشتن دهانه رحم) را درون واژن شما قرار می دهد و سپس به کمک گوش پاک کن از ترشحات واژن و دهانه رحم نمونه برداری می کند.
پزشک به کمک یک کولپوسکوپ که نوعی میکروسکوپ است، دهانه رحم شما را مشاهده کرده و آن را مورد آزمایش قرار می دهد. سپس از هر قسمتی که موارد غیر طبیعی در آن مشاهده شد، بافت برداری می کند.

بررسی ترشحات دهانه رحم

ممکن است پزشک بخواهد از ترشحات دهانه رحم شما نمونه برداری کند. پزشک این نمونه ها را زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار می دهد تا عفونت را شناسایی کند. این عفونت ها می توانند شامل کاندیدیازیس (عفونت قارچی) و واژینوز (عفونت باکتریایی واژن) و سایر مشکلات باشد. همچنین ممکن است برای تشخیص بیماریهای آمیزشی مانند تریکومونا نیز مورد آزمایش قرار بگیرید.

روش های درمان زخم دهانه رحم

روش‌هایی که پزشکان برای درمان این عارضه از آن استفاده می‌کنند شامل سوزاندن (کوتر یا لیزر) یا فریز کردن (کرایوتراپی) است.

مخاطی که در اثر این عارضه در داخل دهانه رحم به بیرون گسترش پیدا می‌کند، "اکتروپیون" نام دارد. پزشکان با استفاده از روش‌های درمان زخم دهانه رحم که در بالا به آن اشاره شد، اقدام به از بین بردن این بافت می‌کنند تا بافت "اسکواموس" که بافت طبیعی خود دهانه رحم است، ایجاد شود.

از طرف دیگر پزشکان توصیه می‌کنند که اگر این عارضه همراه با عفونت یا مشکل دیگری نباشد، نیازی به انجام این اقدام‌ها نیست و به مرور زمان و افزایش سن، در مدت ۴ تا ۵ سال این فرایند (تشکیل مجدد بافت اسکواموس) خود به خود اتفاق می‌افتد.

اگر زخم دهانه رحم، باعث افزایش ترشحات واژن شود یا هنگام روابط زناشویی باعث خونریزی شود، باید مورد بررسی بیشتر و «کولپوسکوپی» قرار گیرد.
کولپوسکوپی، معاینه ذره بینی مخاط گردن رحم است و پزشک در آن با میکروسکوپ سه بعدی، مخاط را مشاهده می‌کند و با استفاده از محلول‌های خاصی مثل اسید استیک در محل می‌تواند زخم را از نوع غیرطبیعی تشخیص دهد. استفاده از روش‌های درمانی ذکر شده (سوزاندن و فریز کردن) در بسیاری از موارد، بیمار را در آینده از امکان انجام یک کولپوسکوپی رضایتبخش (که نوعی معاینه داخل رحمی است و به وسیله آن می‌توان ضایعات پیش سرطانی را تشخیص داد) محروم می‌کند.

فریز زخم دهانه رحم

نگرانی اصلی در مورد زخم دهانه رحم این است که می‌تواند باعث سرطان دهانه رحم شود. با این حال پزشکان بر این باوردن که احتمال بروز سرطان دهانه رحم در اثر این عارضه بسیار کم است. در روش فریز کردن، با استفاده از سرما زخم دهانه رحم فریز می‌شود. فریز زخم که در طی دو مرحله و به فاصله پنج دقیقه انجام می‌گیرد، باعث تخریب سلول‌های غیرطبیعی می‌شود. فریز کردن اغلب زمانی انجام می‌شود که تست سرکه یا تست پاپ اسمیر مثبت شده باشد.
پزشکان توصیه می‌کنند که از انجام فریز زخم بپرهیزید، زیرا این عمل خود باعث دقت تست پاپ اسمیر را که نوعی آزمون تشخیص سلول‌های سرطانی است، کم می‌کند و ممکن است جواب مثبت یا منفی کاذب ایجاد کند.

چدر این موارد فریز زخم دهانه رحم پیشنهاد نمی‌شود:

در زمان بارداری

در صورت ابتلا به التهاب اندام‌های لگنی

در هنگام قاعدگی (اگر خونریزی شدید باشد)
فریز زخم دهانه رحم اغلب موفقیت آمیز است؛ اما اگر بعد از فریز نتیجه دلخواه حاصل نشود، ممکن است پزشک روش دیگری را به بیمار توصیه کند. گاهی نیز لازم است که شخص بعد از سه تا شش ماه دوباره تست پاپ اسمیر انجام دهد.

شخص بعد از فریز می‌تواند فعالیت‌های طبیعی خود را انجام دهد؛ اما از او خواسته می‌شود بین دو تا چهار هفته از مصرف تامپون و برقراری رابطه جنسی خودداری کند تا دهانه رحم بهبودی پیدا کند. در صورت برقراری رابطه جنسی لازم است از کاندوم استفاده شود. از عوارض فریز، ممکن است شخص بعد از فریز زخم دهانه رحم احساس گرفتگی عضلات (مانند قاعدگی) داشته باشد.